به نام خدا
حسرت چیو باید بخورم روزهایی که رفتن سالهایی که بی هدف گذشتن ارزوهایی پوچ شدن فرصتهایی که سوزوندمشون ....
چون تو رویا بودم بلند پرواز بودم اما واقعیت چیز دیگه ای بود باید امکانات میبود پول میبود اصلا اینا بهانه باید یکی بود بهم میگفت این رویای تو غیر ممکنه چون فقط تو افق داری بهش نگاه میکنی وخودتو تو اون روز میبینی راهشو نمیدونی روششو نمیدونی
شاید فکر میکردم وقتی 25 سالم شد اون ادمی که میخواستم شدم 28 سالم بشه اون چیزایی که میخواستمو دارم 30 سالم که بشه به نقطه ای که میخواستم رسیدم فقط نشستم روزها گذشتن تا به اون سن برسم نمیدونم روزها وسالها سریع از راه رسیدن فرصتها پیش نیومدن یا چالشها اجازه ندادن
من نخواستم تلاش نکردم یا خدا نخواستو نزاشت مقصر کیه ؟؟/
هرچی به عقب بر میگردم بیشتر ثابت میشه که من مقصرم ....
اخه این چه روحیه ای بود به من دادی
کاش منم مثل اون روحیه پول دراوردن ثروت اینا رو داشتم
کاش مثل اونیکی همه فکرو خیالم مذهبم بود
یا اونیکی فقط به یه زندگی ساده کنار خانواده فکر میکردم صبح میرفتم شب میومدم یه کارو زندگی بی دغدغه
کاش روحو روانم فقط دنبال هوس بود ....
یا فقط روحیه علمو دانش داشتمو فقط درس میخوندم
من چیم کیم کجا باید برم چکار باید میکردم چی ازم میخواستی نمیدونم اگرم خواستی هزار رنگ باشم یه راهی هدفی برام مشخص میکردی نه اینم نه اونم زمانی که از دست رفته زندگی اونهایی که تباه کردم دارن بامن میسوزن ایندشون چی میشه چی بهشون جواب بدم
مگه میشه دوباره شروع کرد من مقصرم خود برتر بینم خود بزرگ بینم رویا پردازم یه احساس مذخرف دارم
ای کاش نبودم ای کاش بی خیال بودم ای کاش بی تفاوت بودم کاش همه چیز برام مهم نبود ...
با سپاس از افریدگار یکتا .
